باشد ، مرگ براى او بهتر است . » 860 . امام صادق - عليه‌السّلام - مىفرمايد : « هر كس دو روزش يكسان باشد ، خسارت ديده و زيانكار است و هر كس روز دومش بهتر از اوّل است او سزاوار غبطه است و هر كس روز دومش از اوّل بدتر باشد ملعون و از رحمت خدا دور است ، و هر كس در خود رشد و افزايش خير نبيند ، در كاستى و سقوط است و هر كس در كاستى و سقوط باشد ، مرگ براى او بهتر از زندگى است . » 861 . نيز امام صادق - عليه‌السّلام - مىفرمايد : « چه بسا طالب دنيايى كه به آن نمىرسد و چه بسا دنيادارى كه آن را ترك مىكند ؛ پس دنياطلبى ، تو را از عمل باز ندارد . دنيا را از دهنده و مالك آن بخواه ، چه بسيار است حريص به دنيا كه دنيا او را بر زمين زده و با آن‌چه از دنيا به دستش رسيده از طلب آخرت بازمانده تا اين‌كه عمرش تمام شده و مرگ او را در ربوده است . » 862 . نيز امام صادق - عليه‌السّلام - مىفرمايد : « زندانى كسى است كه دنيايش او را از آخرت بازداشته است . » بيان در توضيح بخش 78 دربارهء ويژگىهاى اهل خير و آخرت آيات و رواياتى خواهد آمد كه موجب تشويق سالك بر محاسبه نفس است . بنابر اين آيات و روايات ، هر كس محاسبهء نفس خويش را نكشد ، اهل دنيا است و دليل آن اين است كه اهل دنيا به واسطهء دوستى دنيا و فرورفتن در لذات و شهوات ، از آخرت و نعمت‌ها و عذاب‌هاى آن غافل مىشوند و نفس خود را به محاسبه نمىكشند تا - هر چند كه ظاهراً اهل ايمان و فرمانبردارى هستند - كاستىها و عيوب نفس را ديده ، به چاره‌جويى اقدام كنند . نتيجهء اين غفلت و بىتوجهى آن است كه عمرشان را در زر و زيور دنياى فانى تباه مىسازند ، مرگشان فرا مىرسد در حالى كه چيزى از حسنات در مزرعه دنيا براى خود نكاشته‌اند و عيوب و نواقص نفس را تكميل ننموده‌اند ؛ بلكه در هر لحظه از زندگى بر زيان و كاستى و دورى خود از فطرت افزوده‌اند .